اختصاصی پرشین استار –علیرضا م -  شاید هنگامی که عادل فردوسی پور انتخاب فدراسیون فوتبال را به عنوان بهترین فدراسیون فوتبال آسیا! به نقد کشید تصور این را نمی کرد که این انتقاد سرآغاز اتفاقاتی باشد که طی دو الی سه هفته به جنگ بین رسانه و سازمان تربیت بدنی تبدیل شود .

  
    در این سالها که فوتبال ما توفیق چندانی را کسب نکرده است تماشای نود تنها دلخوشی میلیون ها فوتبال دوست ( و حتی خانواده هایشان ) است تا شاهد اتفاقات فوتبال با کمترین سانسور و تعارف باشند . برنامه ای که در حقیقت آیینه ای تمام قد برای فوتبال ما است . اما اوضاع فوتبال ما به حدی تاسف بار است که مسئولان ورزش حتی تحمل تماشای نقص های خود را ندارند و با موضعی کودکانه و از روی ضعف با مسئله برخورد می کنند .

    براستی چرا آستانه تحمل مسئولان به حدی کم شده است که بجای قبول اشتباهات و پاسخ گویی به مردم  و تلاش برای حل مشکلات موضعی غیرمنطقی در پیش گرفته و با تحریم نود و منع کردن اهالی ورزش از اظهار نظر که حق طبیعی و اولیه هر شخص است و سعی در پاک کردن صورت مسئله دارند ؟ آیا این موضع از روی ضعف نیست ؟ آیا این یک فرار رو به جلو نیست ؟

  در این برهه زمانی نقش مدیران سیما بسیار تعیین کننده است . میلیون ها نفر از ورزش دوستان در انتظار حمایت مدیران سیما از برنامه ای هستند که به دلیل بیان حقایق مورد هجوم قرار گرفته است .

   در آخر این سوال در ذهنم باقی می ماند که براستی چه کسی بازنده ی این تقابل است ؟ کسی که حقایق را بیان کرده یا کسی که از قبول اشتباه خود در فرار است ؟